De jodenvervolging in Rotterdam

In Rotterdam woonden voor de Tweede Wereldoorlog ongeveer 12.000 Joden. Van de ongeveer 8000 weggevoerde Joden hebben 1400  het overleefd, de meeste dankzij de onderduik. Slechts enkelen zijn uit de kampen teruggekeerd.

Dat gebeurde via Loods 24, de verzamelplaats op het terrein van de voormalige Gemeentelijke Handelsinrichtingen aan de Stieltjesstraat. Loods 24 was ook het meldpunt voor Joden van de Zuid-Hollandse eilanden. Naar schatting 2000 mensen kregen daar eveneens opdracht zich te vervoegen in Loods 24. Meer dan twaalfduizend mensen uit Rotterdam en omgeving werden tijdens de oorlog vermoord door de Duitse bezetter, omdat ze Joods waren.

In september 1942 ging de Duitse bezetter een stap verder. Er werd een transport samengesteld uit Joodse Rotterdammers afkomstig uit Duitsland en Oost-Europa. Op 8 oktober gingen Joodse Rotterdammers tussen de 60 en 96 jaar via Loods 24 naar Doorvoerkamp Westerbork om vandaar naar de vernietigingskampen te worden afgevoerd. Een week later volgden alle vrouwen en kinderen van degenen die al weggevoerd waren.

Eind oktober1942 begonnen de Nazi’s  mensen van huis op te halen. Op 26 februari 1943 werd het weeshuis, het bejaardentehuis en het Joodse ziekenhuis leeggehaald. Die dag gingen in totaal 269 mensen op transport naar Westerbork. Zieken, bejaarden en baby’s….

Op 22 april 1943 moesten de laatste tientallen Joden uit Zuid-Holland, waaronder leden van de Joodse Raad bureau Rotterdam, zich in Vught melden. In Rotterdam waren vanaf dat moment alleen nog Portugese Joden en gemengd gehuwden. De Portugese Joden werden in de zomer van 1943 weggevoerd.