Als jongeman van 21 jaar liet Hendrik Prins een bakkerij bouwen in Wijckel en trouwde met Pietje Ringnalda. Hendrik was afkomstig van Harich en was de tweede bakker in Wijckel. Voor het 'suteljen' gebruikte hij eerst een handkar. Dat voldeed niet met al die slechte wegen en paden en dus kocht hij een hondenkar. Dat was ideaal. Herta, zo heette de hond, er voor en de bakker er bovenop. Op zekere dag ging het mis het mis, want onderweg in Ruigahuizen zag Herta een kat, luisterde toen niet meer naar zijn baas en zette al zijn ziennen op de poes. de kat zag het gevaar aankomen en vloog niet in een boom maar door een gat in de heg. Herta kon ook wel door dat gat, maar de kar niet en dus kwam het hele spul vervolgens muurvast te zitten. Het werd nog een hele klus om alles weer op de weg te krijgen.

Na verloop van tijd werd de hondenkar afgeschaft en kwam er wagen met een kêdde ervoor. Een kat op de weg was toen geen probleem meer, maar er dreigden wel weer andere gevaren. Als de bakker met zijn waar naar de deur moest werd het paardje met de leidsels aan een boom of aan het wiel vastgezet, maar wel zo dat hij even de berm kon nakijken. Op een kwade dag ging het mis. De kêdde reikte wat te ver in de slootkant en het hele spul ging te water. Toen was het 'suteljen' want wêke bôle kon hij niet aan zijn klanten verkopen.

In 1934 kwam er een auto, een Terra Plane, en toen ging het uiteraard een stuk gemakkelijker. In 1946 hebben zoon Auke en zijn vrouw Joukje de bakkerij overgenomen, maar âlde Prins, bleef nog geruime tijd meewerken en ook kêdde en kar bleven lang in ere. De kinderen van Auke en Joukje voelden er niets voor om het bedrijf voort te zetten. Daarom is de zaak in 1978 gesaneerd. Erwas vanaf die tijd geen bakker meer in Wijckel.