Jelle Meines,”Master Jelle”, verliet in 1789 zijn geboortestreek en vestigde zich in Gaasterland, alwaar hij onderwijzer werd in Oudemirdum. Rond 1800 verhuisde hij naar het schoolhuis in Balk. Hij was tot 1812 aan de openbare school verbonden en de oudst bekende schoolmeester in Balk. De toenmalig inspecteur schreef bij een prijsuitreiking op 20 oktober 1803 over hem:”dat hij niet kon laten om aan de kundige en ijverige schoolonderwijzer J. Meinesz den verdienden lof te geven over de aanzienlijke verbeteringen welke hij in het onderwijs ter zijner school aanstonds in het oog vielen”. In Balk is daarom de Jelle Meineszlaene naar hem vernoemd.
De kinderen uit zijn huwelijk met zijn achternicht Finne Jolles werden in Balk geboren.

Op 16-10-1796, dus na zijn huwelijk, werd hij bevestigd als lidmaat van de hervormde gemeente Nijehorne, in tegenwoordigheid van zijn vader Meine Tjeerds, dan ouderling van de gemeente.
Jelle Meinesz bleek een uitstekend koopman te zijn. Hij hield zich o.a. bezig met vervening en houthandel. Samen met Hendrik Brands van der Goot, uit Balk kocht hij, tussen 1804 en 1810, land tussen de Rien en de Fluesen voor turfwinning en werd zo grootgrondbezitter van veenderijen en boerderijen. Dit gebied werd na de vervening ingepolderd om zo de waterstand te kunnen beheersen en nieuw veen te laten ontstaan. Dit werd de Groot Noordwolderpolder, die later als voorbeeld diende bij de vervening van het vierde en vijfde veen-district Aengwirden. 
Rond 1805 was hij gaarder van Napoleon, later rijksontvanger.
Tijdens zijn huwelijk met zijn achternicht Finne Jolles heeft Jelle Meines, daartoe gedwongen door Napoleon, op 31 december 1811 in Balk de naam Meinesz als familienaam aangenomen, terwijl Finne Jolles de naam Veening aannam, zoals ook de rest van haar familie dat deed.
Het echtpaar woonde met hun 10 kinderen in een huis met houtschuur aan de Luts nr.20-21.
Zoon Jolle beheerde met zijn vader de veenderijen en zoon Tjeerd werkte in de bescheiden houtnegotie.
Na het overlijden van Finne in 1826 hertrouwde Jelle in 1828 met Eelkjen Baukes Poppes, weduwe van Jan Brands van der Goot. Zij was grossierse in sterke dranken.

In 1828 vond een scheiding van goederen plaats. Tjeerd kreeg de voorhanden zijnde houtwaren, een helling en een timmerschuur naast de helft der contanten en pretentie betreffende de houtnegotie.